مریلا زارعی شب گذشته در مراسم اختتامیه یازدهمین جشنواره فیلم فجر مشهد خطاب به پدران و مادران شهدا گفت: من و همه افرادی که قدر شما را ندانستیم را حلال کنید.

من دختری هستم که سهمم از جنگ فقط پر کردن قلک‌هایی بود که مدرسه به ما می‌داد و نامه‌ای به یک رزمنده و هیچ کدام از آنها جز این جمله «جنگ جنگ تا پیروزی» یادم نیست.

 

                 

 

در آن موقع نمی‌دانستم چه می‌نویسم و درک نمی‌کردم که آرامش آن روزهای من زیر سایه پدر را مدیون خواهران و مادرانی هستم که برادران و پسرانشان در میدان نبرد جلوی دشمن ایستاده‌اند، اما با توجه به این‌که در زمان رفتن به دانشگاه که سهمیه شهدا در نظر گرفته شد من یکی از معترضان بودم، فیلم‌های ابراهیم حاتمی‌کیا دید مرا نسبت به این موضوع عوض کرد.

یکی از فیلم‌هایی که در زمان دیدنش به هیچ عنوان نتوانستم ریزش اشک‌هایم را کنترل کنم، این فیلم بود.

آقای حاتمی‌کیا لازم است بدانید من یکی از مخاطبان فیلم‌های شما بودم و می‌گویم شما غریب نیستید بلکه فرمانده نسل ما هستید.

 

          

 

ابراهیم حاتمی کیا نیز در این مراسم گفت: من سربازی هستم که در میدان مین حرکت می‌کند.

من ادب سربازی را دارم که در میدان مین حرکت می‌کند ولی دوران، دورانی است که روی فرش قرمز باید حرکت کرد.

مشهد شهر دل است و من با شوق خاصی به این شهر عشق آمده‌ام و از خدا می‌خواهم اگر عزتی می‌دهد خودش هم حفظش کند.

 

           

 

من سربازم و همچنان هم سرباز باقی می‌مانم، هنوز دهه فجر تمام نشده است ولی سربازان به همت مدیران این مملکت در انقلاب فجر، غریب هستند.