« محمدمهدی بحرینی » از خوشنویسان خط معلی از سال 83 کتابت این خط را بدون استاد شروع کرد و از سال 84 خدمت استاد حمید عجمی رسید.

این هنرمند خوشنویس جوان، آثار بسیاری در خط معلی خوشنویسی کرده که می‌توان به 114 اسم جلاله الله و تابلوهای مرتبط با حضرت علی (ع) اشاره کرد.

بحرینی  پیرامون استفاده از رنگ‌ها در خوشنویسی اظهار داشت: استفاده رنگ‌ها در کتابت، به نوعی در انتقال پیام مؤثر است؛ در حوزه سنتی خوشنویسی با مرکب مشکی و کاغذ سفید کتابت می‌شود. اما گاهی جای این دو عوض شده و لوح مشکلی و مرکب سفید را می‌بینیم.

در این حوزه، لوح نماد و سمبل نفس کلیه و قلم اعلی بر لوح محفوظ کتابت را انجام می‌دهد. در اینجا روی کف در بطن ماجراست و خوشنویس با مرکب سفید تلألو و تجلی نوری را رقم می‌زند. وقتی کاتب با مرکب سفید روی زمینه مشکی می‌نویسد، به این واسطه تجلی اسرار عالم فاش شده و دریچه‌ای به سمت معنا از افق کتابت کاتب گشوده می‌شود.

این حرفها، حرف‌های باطنی‌تری هستند و مخاطب در این صورت عمیق‌تر با اثر پیوند می‌خورد. چون با پوشیدگی محض مواجه است. در عرصه‌های معرفتی که پیوندی با خوشنویسی دارد، استفاده از این رنگها خیلی مهم است. منتهی وقتی که مطلق سیاه ـ که همه نورها را جذب می‌کند ـ و مطلق سفید ـ که همه نورها را انعکاس می‌دهد ـ باهم پیوند می‌خورند، کاتب در این ترجمان محکم صحبت می‌کند.

در واقع کتابت با مرکب سفید صحبت کاتب با وجه محکمی در عالم است که تمام آن مملو از نوری است که هر چشمی نمی‌تواند آن را رصد کند. البته هرجایی که مرکب سفید با کاغذ سیاه دیده می‌شود، الزاماً این طور نیست که چنین چیزی مد نظر باشد؛ بلکه اراده کاتب در این نوع نوشتن تأثیرگذار است.

این بستر در عرصه خوشنویسی یا در عرصه معنا در خوشنویسی فراهم است که کاتب با این اختیار بتواند تأثیرگذاری خود را در عالم مکتوب نسبت به چشم مخاطب خود بیشتر و پررنگ تر کند.

وی در پایان در خصوص آماده‌سازی مرکب سفید گفت: با توجه به اینکه مرکب سفید صنعتی خوب نیست، باید از مرکب‌های دست‌ساز استفاده کرد.