حجت اشرف‌زاده در ششمین شب از سی و دومین جشنواره موسیقی فجر اجرای خود را در سالن برج آزادی به روی صحنه برد.

خواننده ماه و ماهی آهنگ‌های ماندگار « نوائی نوائی و بیا تا گل برافشانیم و محله خراسان » را با تنظیمی تلفیقی به روی صحنه برد تا دیگر بار دین خود را به موسیقی  خراسان ادا کرده باشد.

حاضرین در سالن که با آثار حجت اشرف‌زاده آشنا بودند در اجرای قالب قطعات با زمزمه‌های خود او را همراهی کردند.

همچون صدای حجت اشرف‌زاده که رگه‌هایی از خوانندگی اصیل ایرانی در ژانر پاپ خود دارد ساز کمانچه نیز با نوازندگی مجید مظاهری در میان سازهای غربی رگه‌ای بود از موسیقی ایرانی.

در این شب، اشرف‌زاده با تسلط کامل به روی صحنه آمد و گروه نیز به خوبی هرچه تمام‌تر او را همراهی کردند و به جز در مواردی که صدای ویلون‌های 1 و 2 و 3 کم بود، صدابرداری مطلوب به گوش می‌رسید. بیس قوی این اجرا با نوازندگی کیوان فرشید نیا، حجم ارکستر را به صورت قابل ملاحظه‌ای بالا برده بود و آنسامبل گروه اشرف‌زاده منطقی، به‌جا و زیبا به گوش و چشم می‌آمد.

تشویق ممتد و یکپارچه مخاطبین نیز نشان از موفقیت این اجرا داشت و در آخر همه به نظر خرسند سالن را ترک کردند.

تنها نکته در مورد این اجراها این است که متأسفانه به سبب به اصطلاح خواننده‌سالاری مخاطبین، به جز خواننده باقی ارکستر به چشم نمی‌آیند و نوازندگان چیره‌دست که سال‌ها برای رسیدن به چنین جایگاهی زحمت‌ها کشیده‌اند خوب دیده نمی‌شوند و این مسئله بر تک‌بعدی شدن تنظیم و ارکستراسیون نیز تاثیر گذاشته است؛ به ویژه در ژانر پاپ کمتر مجال هنرنمایی به ارکستر داده می‌شود و پارت‌های سلونوازی نیز بسیار موجز و اندک است و خواننده محوریت اول و آخر تمام اجرا و صحنه می‌شود.